Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2019

Ο λαχανοκηπος,η μετάλλαξη& η παράσταση

Καρδιά  Καλοκαιριού...

κι εγώ είμαι  δέσμια  των εργασιών που δημιούργησα με τις επιλογές μου..Ετσι, κατά κάποιο τρόπο αποσπώ το μυαλό  μου από σκέψεις οδυνηρές  που μετά από ένα χρόνο  πονούν περισσότερο..Βοήθησαν  και οι βροχές  " να ΄ναι  καλά" ο ανώμαλος καιρός.Λοιπόν η βροχή  μεγαλώνει τα χόρτο της  αυλής και  αυξάνει τα  περιβόητα λιγούστρα  που  όσο τα κουρεύεις τόσο  γρήγορα  μεγαλώνουν  και η δουλειά  δεν λείπει...

Φέτος, αποφάσισα να το παίξω κηπουρός με 180  φυτά ,τα περισσότερα δε από αυτά,, ντοματιές Την δουλειά  αυτήν πρώτη φορά την κάνω εντελώς μόνη, με ελάχιστες  γνώσεις Το τόλμησα  όμως. Τα μισά φυτά είναι από δικό μου φυτώριο με 100% επιτυχία!!Βοηθούσα παλιά   τον Αλκη,   με το ζόρι  βέβαια, διότι δεν ήθελα να αφήνω την θάλασσα ούτε μια ώρα 

                       **** *** ****

Τώρα που  μεγάλοι και  μικροί  είναι σε διακοπές  εγώ αλωνίζω στην  αυλή  Ολη μέρα  και μέχρι να σκοτεινιάσει   σκάβω,  ποτίζω και δένω   τα φυτά στα ξύλινα και  καλαμένια  υποστηρίγματα.Κόπος πολύς,  αλλά το αποτέλεσμα  με δικαιώνει.Ιδού ο λαχανόκηπος, με τα απαραίτητα  σκίαστρα:
Φωτογραφημένος και από άλλες γωνίες

με φύλλα γεμάτα υγεία, δίχως τον παραμικρό  ψεκασμό και φυσικά πάντα  με την τύχη του πρωτάρη,  καμία  ασθένεια ...
νεαρά  φυτά με τις πρωινές  δροσοσταλίδες τους
Με κολοκυθάκια  όλων των ειδών μέχρι και λούφα  (το σφουγγάρι για πλύσιμο του σώματος)
με πιπεριές....  

Ο εξερευνητής  των πάντων και πιστός  ακόλουθος  κάτι βρήκε   και μένει  ακίνητος...

 Κοιτά έντονα  μία  ντομάτα (να λαχτάρησε   άραγε τις νόστιμες  κόκκινες   ντομάτες  μου; λέτε ; ) 

Μα τι  γίνεται εδώ ; Οι  ντομάτες μου ζωντανεύουν!!!
Είπαμε  ζωντανά  και υγιή φυτά  αλλά όχι κι έτσι  ...

 Μετάλλαξη !!!!    μια αλλιώτικη ντοματούλα  με όλους τους χυμούς των 4 χρόνων που δίνει  χρώμα,  χαρά και  ζωή  σε όλους μας ..
που ξέρει να διεκδικεί  ότι επιθυμεί με πολύ ευγενικό  και  ιδιαίτερο τρόπο...




αφού στροβιλίστηκε   μέσα στην αυλή  πανευτυχής  με  την  νέα της μορφή....
ξαφνικά  θυμάται ότι πρέπει να ποτίσει την τριανταφυλλίτσα της ....
Κατόπιν μας γυρίζει  την πλάτη λέγοντας ότι  πρέπει να συναντήσει  επειγόντως την "Βασίλισσα  της υγιεινής  διατροφής" που   καλεί  όλα τα  λαχανικά  ,τους μαχητές  υπηκόους της  για την εκστρατεία  της υιοθέτησης   υγιεινών διατροφικών συνηθειών  όλων  των παιδιών.

       Ποια είναι πάλι  αυτή  που θα μου πάρει τις  πιπερίτσες  μου ,τα κολοκυθάκια  μου,τα λαχανάκια μου  ,τις ντομάτες και τα ντοματίνια..μου και θα τα κουμαντάρει;


Αχα!   και από που ξεφύτρωσε  αυτή;   Και από που  αντλεί  τόσο θάρρος -θράσος  και  καλεί  βασιλικά ;
  Μα.... είναι η βασίλισσα  της καρδιάς μου,  είναι  αυτή που καθοδηγεί την υπέροχη ντοματούλα  μας, την πιστή της ακόλουθο σε  όλα .
Στο φόρεμα της  αποτυπώνονται  όλα τα φρούτα και τα λαχανικά με φατσούλες ελκυστικές,έξυπνες,χαρούμενες
O
{(12 φύλα  με ιδιαίτερα σκληρή επένδυση  για να στέκονται σαν  χωνάκια )το ύφασμα  σατέν λευκό  με πράσινα πουά    Τα φρούτα και τα λαχανικά  κολλήθηκαν με την τεχνική του ντεκουπάζ , τελειοποιήθηκαν  με λίγη ζωγραφική και αρκετή φωτοσκίαση...}

Την στολή την σκάρωσα   το προηγούμενο βράδυ της  παράστασης με ότι υλικά είχα γιατί  θεώρησα την μικρή αδικημένη και κοίταζε με λαχτάρα  την Άλκηστη όταν έκανε  πρόβες   και μόνον εγώ απόλαυσα  αυτό που ένοιωσε μόλις την είδε τελειωμένη...Η χαρά και τα τιτιβίσματά της   με ξεπέρασαν. 


Η μικροκαμωμένη  βασίλισσα   με την μπανάνα και το παγωτό.....Η επιλογή  του ρόλου  μαντεύω πως έγινε   γιατί  η διατροφή της είναι της "υγιεινής κουλτούρας"    Κατάφερε   να παίξει τον ρόλο της  με άνεση, χόρεψε πολύ όμορφα αυτοσχεδιάζοντας  τις φιγούρες  της.
Στο φινάλε της  παράστασης  αγκαλιά  με  το Ληδάκι  που απόλαυσε την σχολική  γιορτή ανάμεσα   στη Μπανάνα και την Φραουλένια!!!   

                        *************

Εύχομαι  σε όλη την γειτονιά  δροσερές  καλοκαιρινές νύχτες,  ανέμελες διακοπές, και πολλές  γαλάζιες  βουτιές!!!

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Η ώρα μετριέται με stencil , mdf και πάστα...

 Μετά το ύφασμα το ξύλο.......

            Το ξύλο είναι ένα υλικό που μαζί με  τον  πηλό  με αγαπούν και τα αγαπώ!!! Θα ήταν τέλειο  να γνώριζα όλα τα μυστικά τους και να τα επεξεργαζόμουν σύμφωνα με τα δικά μου θέλω. Με τις  πενιχρές μου γνώσεις όμως προσπαθώ  και με λίγη επιμονή  πάντα τα έφερα εις πέρας  άλλοτε   με μικρή και άλλοτε με ικανοποιητική επιτυχία.Μέσα από αυτές τις δημιουργίες έπαιρνα χαρά και ένοιωθα  ότι δίνω αγάπη σ' αυτόν που το προόριζα. Τα  τελευταία χρόνια τα περισσότερα ήταν εμπνευσμένα από τις μικρούλες μας  την Λήδα και την Αλκηστη και η χαρά της δημιουργίας  ήταν πολλαπλάσια.Τώρα  σε ότι κάνω,  υπάρχει μία  αποστασιοποίηση,  κατ'αρχήν δεν έχω αισθήματα , και ζωηράδα,  απλά γεμίζω τις ώρες  μου  Είναι αυτό που λένε πολύ δουλειά λίγη σκέψη....τέλος πάντων .

       Το ξελόγιασμα του Pinterest δεν σταματά  .Ολες οι ιδέες και οι κατασκευές του κόσμου χορεύουν μέσα στην οθόνη του υπολογιστή και σε παρασύρουν σε  όμορφα μονοπάτια δημιουργικής  φαντασίας .

      Σε μία από αυτές τις περιπλανήσεις μου πριν δύο χρόνια ένα ρολόι made in Rusia  μου έκανε  κλικ.... και είχα αποφασίσει να το  κάνω .Πρώτη μου φροντίδα  να βρω το ίδιο stencil .Δεν   άφησα  eshop για eshop  μέχρι που σκέφτηκα να απευθυνθώ και στην Ρωσική αγορά, εδώ θέλω πολλά χα χα χα  ευτυχώς που δεν το επιχείρησα!! Το όλο πράγμα ατόνησε ..ξεχάστηκε  μέχρι που πριν 3 μήνες  τυχαία  βρήκα περίπου το ίδιο σε κάποιο  κατάστημα  εδώ στη Ελλάδα. Το stencil και η πάστα  μαζί με τους δείκτες  ήρθαν στην κατοχή μου. Η   μικρή περιπέτεια με  τους κύκλους του ρολογιού δεν με αποθάρρυνε  Από την δυτική άκρη της πόλης αγοράστηκε το MDF και στη ανατολική άκρη  κόπηκαν  τα 2 κομμάτια με ειδικό μηχάνημα!!   Η δε  μεταφορά μου  έγινε  με  την  διακριτική βοήθεια  συγγενών !!!   Το τέλειο αποτέλεσμα  της κοπής όμως, με δικαίωσε.

  
Αριστερά, το πίσω μέρος του ρολογιού με την θέση για τον μηχανισμό και δεξιά  η εφαρμογή του stencil με πάστα διαμόρφωσης...

Ο δεύτερος κύκλος σε υπόλευκο χρώμα έτοιμος  να δεχθεί τα ξύλινα  λατινικά γράμματα Πολύ δύσκολη η εύρεσή τους  στο επιθυμητό μέγεθος,  οπότε  από τύχη(σε τέτοιες περιπτώσεις  έχω την τύχη του  πάπιου Γκαστόνε) βρήκα στην Καβάλα  μια επιχείρηση που  κόβει  με λέιζερ  ότι σχήμα της ζητηθεί ...
Το  κορδόνι  βάφτηκε  στο επιθυμητό χρώμα  και κολλήθηκε  στην άκρη του πρώτου κύκλου..



Το σχέδιο που μου έκανε "κλικ..όπως προείπα" είχε   μία όμορφη ξύλινη  απόληξη... που  φυσικά δεν ήταν δυνατόν να γίνει ή να βρεθεί κι έτσι  δούλεψε η ανάγκη της φαντασίας με  "μάλλον "ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Σε όλο τον λευκό κύκλο  έγινε μια ελαφρά φωτοσκίαση ,έτσι για ομαλό δέσιμο των  δύο χρωμάτων..
Εδώ είναι η πιο σωστή απόδοση χρώματος του ρολογιού
Από τις πολλές δοκιμασίες  επεξεργασίας  έχασα   το χρώμα.... που με τόσο κόπο κατάφερα να το αποδώσω  όπως το φαντάστηκα!!!

       Μετά το βάψιμο των δεικτών σε σκούρο γκρι  ,την τοποθέτησή  τους  και το λουστράρισμα  για σφράγισμα του χρώματος έτοιμο και αναρτημένο στην μόνιμη θέση  στην κουζίνα μας...
Αυτό είναι το ρολόι που είχα για "μπούσουλα"  αφαιρώντας ή αλλάζοντας κάποια στοιχεία του....


Σάββατο, 9 Μαρτίου 2019

Το φεγγαράκι της Αποκριάς

        Εχω ξεχάσει για τα καλά το παιχνιδάκι της ανάρτησης που τόσο χαρά μου έδινε κάποτε Με άγχωνε περισσότερο η επεξεργασία των φωτογραφιών και το κείμενο παρά το ίδιο το αντικείμενο που δημιουργούσα.Μου άρεσε  το αλισβερίσι  και  η πολύβοη  γειτονίτσα μας Τώρα έχει ατονίσει αρκετά   όλο αυτό !!΄Εχουν κλείσει όμορφα και φιλόξενα  γεμάτα από καλλιτεχνική  δραστηριότητα σπιτάκια Το F.B.  με η αμεσότητά του  και με την ταχύτητά του έχει βάλει για τα καλά το χεράκι του. Σε κάποιες η ζωή  έδειξε το δύσκολο και άσχημο πρόσωπό της.  Αρκετές ανέβηκαν σε  άλλο επίπεδο  έχοντας αποκτήσει εγγονάκια, που ασύστολα τις κλέβουν από την  παρέα και διεκδικούν την μερίδα του λέοντος!

Εγώ, όπως ξέρετε οι περισσότερες  τα γεύτηκα όλα και με το παραπάνω,όμως  κρατώ το τελευταίο σαν το πιο γλυκό,  το πιο τρυφερό,  το ανεπανάληπτο,και σαν λέων που είμαι χαρίζω στις μικρούλες μας  ολόψυχα την μερίδα  μου " το είναι "μου μιας και αυτές ξέρουν με μαεστρία να το διεκδικούν με ένα γλυκό λόγο,  με μια αγκαλιά και με πολλές χαριτωμένες ζαβολιές.....

              Περί   Αποκριάς  ο λόγος......         

Λοιπόν, φέτος η Αλκηστη ήθελε να γίνει Βασίλισσα!!! Για καιρό προσπαθούσα  να την πείσω για κάτι άλλο, αλλά έχοντας σύμμαχο την μαμά  της, δεν άλλαζε  τροπάρι.. με τίποτα  Τα κέφια  άφαντα,  η διάθεση στα πατώματα, μην  πω  και στα υπόγεια η δε έμπνευση ασθενική έως ανύπαρκτη. Ομως η στολή έπρεπε να γίνει  και σε αυτό δεν υπήρχε καμία διαφωνία.Κατέβηκα  στα υπόγεια παρέα με την διάθεσή μου και το Μελιτάκι που έγινε χοντρό σαν γιουβαρλάκι. "Τρώγοντας έρχεται η όρεξη"δεν λένε, έτσι μόλις βγήκαν τα υφάσματα, οι τρέσες, τα  τούλια,  οι πούλιες,οι ασημόσκονες  τα αστεράκια και άλλα τινά πραγματάκια, εγώ μεταλλάχτηκα,  Φανταζόμουν, έκοβα, δοκίμαζα,απέρριπτα έραβα, σούρωνα  τα  μαύρα τούλια,  για 6  φουρώ με 2 σειρές  τούλι το καθένα με ενδιάμεσο ένα στραφταλιζέ (μόνον αυτή η λέξη του ταιριάζει) ύφασμα τυρκουάζ   για να δείχνει το  μαύρο της νύχτας πιο γλυκό.Πρωταγωνιστές της φετινής φορεσιάς τα  led λαμπάκια   και oi μπαταρίες ,Η πρώτη φάση πήρε  μορφή  και ομολογώ πως  ο  σαζάν ταφτάς  της γιαγιάς Ελπίδας ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσε να μου τύχει,απέδωσε  το χρώμα της νύχτας θαυμάσια!! 

'Οπως καταλάβατε βασίλισσα έγινε ,αλλά όχι των γνωστών καρτούνς αλλά  ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ  ΤΗΣ  ΝΥΧΤΑΣ

Η στολή με το ενθουσιασμένο μοντέλο   μου.............

Χωρίς το μοντέλο  με φως ημέρας....



 Με  τεχνητό   σκοτάδι...


Από το πλάι.......  μήπως και δεν το καταλάβατε  χαχαχα

 Το πίσω μέρος  με κολλημένα    χειροποίητα αστεράκια  πασπαλισμένα με  ασημόσκονη  και  με μερικά   μικρούλια αυτοκόλλητα  Ο φιόγκος  πάντα απαραίτητος , προσδίδει όγκο, ομορφιά και τσαχπινιά.

Η ζώνη  είναι από ταφτά και οργάντζα  κεντημένη  με  λαμπερή ασημένια  κλωστή που καταλήγει στον εντυπωσιακό  φιόγκο Η Σελήνη είναι από ασημόσκονη  κολλημένη σε κόλα, το κορδονάκι που την προσδιορίζει και κρύβει τυχόν μικρές ατέλειες είναι και αυτό κεντημένο επάνω το μπούστο  με τα λιλιπούτεια  αστεράκια που τα κολλούσα  με ποσότητα κόλας  ίσα με το κεφάλι καρφίτσας.

Το καπέλο ομολογώ  με παίδεψε  αρκετά , η βάση ήταν πολύ μικρή και ήθελα να την φωτίσω  και να κρύψω τον πλακέ  (ευτυχώς )διακόπτη  Τα χειροποίητα  αστέρια μικρά και μεγάλα,  τα  σύρματα που τα συγκρατούσαν,  την όχι και τόσο επιτυχημένη σελήνη  είχαν μια καλή εμφάνιση με τα διάφορα τούλια που τα σκλήραινα  με  βερνίκι άχρωμο και τα πασπάλισα με ασημόσκονη ....


 Ολα τα καλά παραμύθια που σέβονται τον συγγραφέα τους πάντα δίνουν ένα καλό ρόλο στα γοβάκια  των πριγκιπισσών τους Δεν θα αποτελούσε το δικό μου παραμύθι εξαίρεση! ένα  στραπατσαρισμένο ζευγαράκι μιας ξαδελφούλας της  σενιαρίστηκε,  ασημοστολίστηκε υπέρ του δέοντος, έβαλε και τα ασημένια φιογκάκια του με τα  στρας και τ'αστεράκια και ήταν έτοιμο να αγκαλιάσει τα μικρά ποδαράκια της βασίλισσας μου !!!

 Της βασίλισσας μου που ξετρελάθηκε  στο τέλος με το φόρεμα, που έκανε άπειρες  στροφές και απολάμβανε  το άνοιγμα  της φούστας, που βγήκε έξω με αρκετά χαμηλή θερμοκρασία για να την φωτογραφίζω και να χαμογελά  από χαρά συνέχεια  Οσο  για τα ευχαριστώ της, άπειρα και με μεγάλη  βαρύτητα για ένα παιδάκι   επτά χρόνων !

           Ακόμη μία αποκριά η 68η   της ζωής μου έλαβε  τέλος Μία  αποκριά με το περιτύλιγμα της γαλάζιας σελήνης που  θα φωτίζει  τα βράδια  της μοναξιάς..

            Εύχομαι σε όλους  μία χαρούμενη και ανέμελη "Καθαρή  Δευτέρα"  με επιτυχία στο πέταγμα του χαρταετού ,για όσους το τολμήσουν (δύσκολο εγχείρημα δεν νομίζετε;)

                       "  ΚΑΛΗ  ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ  "



 


Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

Η απονομή, το μετάλλιο και η λιλιπούτεια ρακέτα

'Οσο εξαρτάται από μένα δεν έχω σκοπό  να χάσω ποτέ τα "πρώτα" της Αλκηστούλας.Με κρύο  ή με ζέστη είμαι γύρω   από τα  δρώμενά της με την φωτογραφική μηχανή  stand by.Ετσι ,σήμερα , μία πολύ κρύα αλλά ηλιόλουστη μέρα   πήγα με την οικογένεια μία  εκδρομούλα μέχρι την Καβάλα για να παρακολουθήσουμε  έναν φιλικό αγώνα Τένις  στον οποίο πήρε   για πρώτη φορά μέρος και η Άλκηστη .



Ασχολείται με το άθλημα  περίπου  10 μήνες και προσπαθεί αρκετά.... για την ώρα ακολουθεί τα χνάρια του παππού 'Αλκη ..αλλά και  της μαμάς της ...
Οι οπαδοί της ήταν λίγοι αλλά φανατικοί  ,ο μπαμπάς,η μαμά ,η γιαγιά και η ροζουλιένα Λήδα...


Ως φωτογράφος  στάθηκα στο ύψος των περιστάσεων και αποτύπωσα αυτά που μετά κάποια χρόνια θα της προκαλούν το γέλιο, την χαρά  και την ευχαρίστηση. 

 
Και....σύμφωνα με το αθλητικό πνεύμα  της ευγενούς άμιλλας  δώσανε τα χεράκια τους  για να σημάνουν το τέλος του φιλικού αυτού αγώνα .Η δική μας κέρδισε   τα 3  σετ   και ήταν πολύ χαρούμενη , δεν ξεκολλούσε από την  ομήγυρη με τίποτε. 
ΤΕΛΟΣ   όπως ταιριάζει σε   ένα τέτοιο "τουρνουά"  έγινε και η απονομή  με  τα  καθιερωμένα κύπελλα  και τα γνωστά μετάλλια ......  Το Αλκηστάκι απέκτησε λοιπόν το πρώτο της μετάλλιο και εύχομαι να  μάθει να αγωνίζεται σε όλη της  ζωή   πάντα για το καλύτερο.
Η απονομή, το μετάλλιο και η λιλιπούτεια ρακέτα της Χα !!Χα !! Χα!!
                                         *****************************
           'Ολα  αυτά  τα χαρούμενα  και πρωτόγνωρα  μου  έβγαζαν μία λύπη και κάτι σαν  παράπονο, αν και προσπαθούσα πολύ για το αντίθετο  Ο παππούς"έχασε"πάλι κάτι που θα τον έκανε να μην πατά στο ταρτάν του τερέν από χαρά και  υπερηφάνεια και που στο μέλλον θα χάσει και άλλα...Τι κρίμα!!
                                                    ************************
          Το αθλητικό μας  Σάββατο έκλεισε  με ένα γεύμα  θαλασσινών σε μία ταβέρνα  στο λιμάνι της Καβάλας  Η επιστροφή στην βάση  έγινε μέσα σε ένα κλίμα γλυκών ήχων από τα τιτιβίσματα της ενθουσιασμένης  'Αλκηστης και της  μικρούλας Λήδας  για όσα είδαν κι έκαναν.
   Εγώ πάλι σε όλη την διαδρομή  αναπολούσα  παλαιότερες  χαρούμενες στιγμές που μας χάριζε  με την παρουσία  της εδώ και 6 1/2 χρόνια.Θυμήθηκα , όλα τα "πρώτα "της.  .Τα αγιοβασιλιατικά της, τα  πρώτα  της δωράκια ,  την πρώτη γνωριμία της με την θάλασσα  και τα γέλια της  με το νερό ,τους ενθουσιασμούς της με τις αποκριάτικες στολές της,και τα χοροπηδητά της  όταν κρατούσε στα χέρια της το ξύλινο κουκλόσπιτό  της,το πήλινο αλογάκι της,καθώς και την πρώτη επίσκεψη  στο πέτρινο επιπλωμένο πια σπιτάκι της αυλής.Δεν θα ξεχάσω φυσικά το αλάφιασμα της  αΑγιασμό του Σχολείου,φόβο για τον άγνωστο χώρο και χαρά συνάμα για το νέο περιβάλλον.Αν θα βλέπατε το προσωπάκι της θα με δικαιώνατε.
Από την επόμενη μέρα  όμως όλα  κύλησαν όμορφα, φεύγει και έρχεται  πάντα χαρούμενη με καλές επιδόσεις  και γεμάτη όρεξη   για μελέτη και γράψιμο...Τα γνωστά  σε όλους μας  π και α =πα ,   ρ και ι=ρι Όσο για τις  δικές μου πάλι μέρες   κυλούν άγευστες, αδιάφορες, ολόιδιες  και  με πολλά γραφιοκρατικά  μπερδέματα. Για κατασκευές  ράψιμο    κλπ ούτε σκέψη   γίνεται. Όλα τα υλικά είναι σκεπασμένα  με σκόνη απραξίας και ιστούς  εγκατάλειψης.... Για  παρέα εχω τα βιβλία  είναι τα μόνα που κάνουν τις ώρες μου  ελαφρύτερες και αμβλύνουν τις  αιχμές   της μοναχικότητας μου και είναι καλή παρέα, πάντα είχαμε  τις καλύτερες σχέσεις, αλλά τώρα  είναι κάτι περισσότερο από όμορφα.
Αυτά,  αγαπητή γειτονιά μου  και εύχομαι σε όλους σας  καλή τύχη,  να περάσετε με τους αγαπημένους σας χαρούμενα  Χριστούγεννα και  να έχετε υγεία.!!!!